ရွင္မာကုခရစ္ဝင္

Mark
၁

            ၁ဘုရားသခင္သားေတာ္ေယရႈခရစ္၏ ဧဝံေဂလိတရား၏ အစကိုဆိုေပအံ့။ ၂အနာဂတၱိက်မ္းစာ၌ လာသည္ကား၊ ၾကည့္ရႈေလာ့။ သင္သြားရာလမ္းကိုျပင္ရေသာ ငါ၏တမန္ကို သင့္ေရွ႔၌ ငါေစလႊတ္၏။ ၃ေတာ၌ဟစ္ ေၾကာ္ေသာသူ၏အသံမွာ၊ ထာဝရဘုရားၾကြေတာ္မူရာလမ္းကို ျပင္ၾကေလာ့။ လမ္းခရီးေတာ္ကို ေျဖာင့္ေစ ၾကေလာ့ဟု လာသည္ႏွင့္အညီ၊ ၄ေယာဟန္သည္ ေတာ၌ ဗတၱိဇံ ကိုေပးလွ်က္၊ အျပစ္လႊတ္ျခင္း အဘို႔အလိုငွါ ေနာင္တ ႏွင့္စပ္ဆိုင္ေသာ ဗတၱိဇံ တရားကို ေဟာလ်က္ေပၚထြန္း၏။ ၅ေယရႈရွလင္ၿမိဳ႔သားမ်ားမွ စ၍ ယုဒျပည္သူျပည္သား အေပါင္းတို႔သည္၊ ေယာဟန္ထံသို႔ထြက္သြား၍ မိမိတို႔အျပစ္မ်ားကို ေဘာ္ျပလွ်က္ ေယာ္ဒန္ျမစ္၌ ဗတၱိဇံ ကိုခံၾက၏။ ၆ေယာဟန္သည္ ကုလားအုတ္အေမႊးႏွင့္ရက္ေသာ အဝတ္ကိုဝတ္လ်က္၊ ခါး၌ သားေရခါးပန္းကို စည္းလ်က္၊ က်ိဳင္းေကာင္ႏွင့္ ေတာ၌ျဖစ္ေသာပ်ားရည္ကိုစားလ်က္ေန၏။ ၇ေဟာခ်က္ စကားဟူမူကား၊ ငါ့ထက္ တတ္စြမ္းႏိုင္ေသာ သူသည္ ငါ့ေနာက္ၾကြလာ၏။ ထိုသူ၏ေျခနင္းေတာ္ႀကိဳးကိုမွ် ငံု႔၍ျဖည္ျခင္းငွါ ငါမထိုက္။ ၈ငါသည္ သင္တို႔အား ေရ၌ ဗတၱိဇံ ကိုေပး၏။ ထိုသူသည္ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ ေတာ္၌ သင္တို႔ကို ဗတၱိဇံ ေပးမည္ဟု ေဟာသတည္း။

            ၉ထိုအခါ ေယရႈသည္ ဂါလိလဲျပည္ နာဇရက္ၿမိဳ႔မွၾကြလာ၍ ေယာဟန္လက္ျဖင့္ ေယာ္ဒန္ျမစ္၌ ဗတၱိဇံ ကို ခံေတာ္မူ၏။ ၁ဝေရမွေပၚထစဥ္တြင္ ေကာင္းကင္ကြဲ၍ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ခ်ိဳးငွက္ကဲ့သို႔ ကိုယ္ေတာ္အေပၚ၌ ဆင္းသက္ေတာ္မူသည္ကို ျမင္ရ၍၊ ၁၁သင္ကား ငါႏွစ္သက္ျမတ္ႏိုးရာ၊ ငါ၏ခ်စ္သားေပတည္း ဟု ေကာင္းကင္က အသံေတာ္ျဖစ္ေလ၏။ ၁၂ထိုခဏျခင္းတြင္ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ေယရႈကို ေတာသို႔သြားေစေတာ္မူ၏။ ၁၃အရက္ ေလးဆယ္ပတ္လံုး ထိုေတာ၌ေန၍ စာတန္၏စံုစမ္းေသြးေဆာင္ျခင္းကို ခံေတာ္မူ၏။ သားရဲတို႔ႏွင့္အတူ ရွိေတာ္မူ၏။ ေကာင္းကင္တမန္တို႔သည္လည္း လုပ္ေကြၽးၾက၏။ ၁၄ေယာဟန္သည္ ေထာင္ထဲသို႔ေရာက္သည္ ေနာက္၊ ေယရႈသည္ ဂါလိလဲျပည္သို႔ၾကြေတာ္မူလွ်င္၊ ၁၅အခ်ိန္ျပည့္စံုၿပီ၊ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္သည္ တည္လုနီးၿပီ၊ ေနာင္တရၾကေလာ့။ ဧဝံေဂလိတရားကို ယံုၾကည္ၾကေလာ့ ဟူေသာ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ ယွဥ္ေသာ ဧဝံေဂလိတရားကို ေဟာေတာ္မူ၏။

            ၁၆ဂါလိလဲအိုင္နားမွာ ၾကြေတာ္မူစဥ္၊ ရွိမုန္ႏွင့္ အေျႏၵညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္သည္ တံငါျဖစ္၍၊ အိုင္တြင္ ပိုက္ကြန္ျဖန္႔ခ်သည္ကို ျမင္ေတာ္မူလွ်င္၊ ၁၇ထိုသူတို႔အား ငါ့ေနာက္သို႔လိုက္ၾကေလာ့။ သင္တို႔သည္ လူကို မွ်ားေသာတံငါျဖစ္ေစျခင္းငွါ ငါျပဳမည္ဟု အမိန္႔ေတာ္ရွိေသာ္၊ ၁၈ထိုသူတို႔သည္ ခ်က္ျခင္းပိုက္ကြန္ကိုစြန္႔ပစ္၍ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္ၾက၏။ ၁၉ထိုမွအနည္းငယ္လြန္ျပန္လွ်င္၊ ေဇေဗဒဲ၏သား ယာကုပ္ႏွင့္ ေယာဟန္ညီအစ္ကို ႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ ေလွေပၚမွာပိုက္ကြန္ျပင္ေနသည္ကိုျမင္၍ ခ်က္ျခင္းေခၚေတာ္မူ၏။ ၂ဝထိုသူတို႔သည္လည္း ေလွေပၚမွာရွိေသာ သူငွါးတို႔ႏွင့္တကြ အဘေဇေဗဒဲကို စြန္႔ပစ္၍ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္ၾက၏။

            ၂၁ကေပရေနာင္ၿမိဳ႔သို႔သြားၾကလွ်င္၊ ဥပုသ္ေန႔၌ ကိုယ္ေတာ္သည္ခ်က္ျခင္း တရားစရပ္သို႔ဝင္၍ ဆံုးမ ၾသဝါဒေပးေတာ္မူ၏။ ၂၂ပရိသတ္တို႔သည္လည္း ဆံုးမၾသဝါဒေပးေတာ္မူျခင္းကို အလြန္အံ့ၾသၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ က်မ္းျပဳဆရာနည္းတူမဟုတ္၊ အစိုးရေသာသူနည္းတူ ဆံုးမၾသဝါဒေပးေတာ္မူ၏။ ၂၃ထိုသူတို႔၏ တရားစရပ္၌ ညစ္ညဴး ေသာနတ္စြဲေသာသူရွိ၍၊ ၂၄ေၾသာ္ နာဇရက္ၿမိဳ႔သားေယရႈ၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ႏွင့္ အဘယ္သို႔ ဆိုင္သနည္း။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို ဖ်က္ဆီးျခင္းငွါလာသေလာ။ ကိုယ္ေတာ္သည္ အဘယ္သူျဖစ္သည္ကို အကြၽႏ္ုပ္သိပါ၏။ ဘုရား သခင္၏ သန္႔ရွင္းေတာ္မူေသာသူျဖစ္ပါသည္ဟု ဟစ္ေၾကာ္ေလ၏။ ၂၅ေယရႈကလည္း၊တိတ္ဆိတ္စြာေနေလာ့။ ထိုသူ၏ အထဲကထြက္သြားေလာ့ဟု ဆံုးမေတာ္မူလွ်င္၊ ၂၆ညစ္ညဴးေသာနတ္သည္ ထိုသူကို ေတာင့္မာေစၿပီးမွ၊ ႀကီးေသာ အသံႏွင့္ေအာ္ဟစ္၍ ထြက္သြား၏။ ၂၇လူအေပါင္းတို႔သည္ မိန္းေမာေတြေဝ၍၊ ဤအမႈသည္ အဘယ္သို႔နည္း။ ဤဆံုးမျခင္းအသစ္သည္ အဘယ္သို႔နည္း။ ညစ္ညဴးေသာနတ္တို႔ကိုပင္ အာဏာႏွင့္မွာထား၍၊ သူတို႔သည္ နားေထာင္ၾကသည္တကား ဟု အခ်င္းခ်င္းေမးျမန္းေျပာဆိုၾက၏။ ၂၈သိတင္းေတာ္သည္လည္း ဂါလိလဲျပည္ အရပ္ရပ္ တို႔၌ ခ်က္ျခင္းႏွံ႔ျပား ေက်ာ္ေစာေလ၏။

            ၂၉တရားစရပ္မွထြက္ၾကလွ်င္၊ ရွိမုန္၊ အျႏၵတို႔အိမ္သို႔ ယာကုပ္၊ ေယာဟန္ႏွင့္တကြ ခ်က္ျခင္းသြားၾက၏။ ၃ဝရွိမုန္၏ ေယာကၡမသည္ ဖ်ားနာစြဲ၍ တံုးလံုးေနသည္အေၾကာင္းကို အလွ်င္အျမန္ေလွ်ာက္ၾက၏။ ၃၁ကိုယ္ေတာ္ သည္လာ၍ ထိုမိန္းမ၏လက္ကိုကိုင္လ်က္ ခ်ီၾကြေတာ္မူသည္ခဏခ်င္းတြင္ သူသည္အဖ်ား ေပ်ာက္၍ ဧည့္သည္ ဝတ္ကို ျပဳေလ၏။

            ၃၂ေနဝင္၍ ညအခ်ိန္ေရာက္လွ်င္၊ မက်န္းမမာေသာသူႏွင့္ နတ္ဆိုးစြဲေသာသူရွိသမွ်တို႔ကို အထံေတာ္ သို႔ေဆာင္ခဲ့၍၊ ၃၃တၿမိဳ႔လံုးသည္ တံခါးနားမွာစုေဝးလ်က္ရွိၾက၏။ ၃၄အထူးထူးအျပားျပားေသာ အနာစြဲေသာ သူမ်ား တို႔ကို သက္သာေစေတာ္မူ၏။ နတ္ဆိုးမ်ားတို႔ကိုလည္း ႏွင္ထုတ္ေတာ္မူ၏။ နတ္ဆိုးတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို သိၾကေသာေၾကာင့္၊ စကားတခြန္းကိုမွ် ေျပာေစျခင္းငွါ အခြင့္ေပးေတာ္မမူ။

            ၃၅နံနက္အခ်ိန္၊ မိုဃ္းမလင္းမွီ ကိုယ္ေတာ္သည္ ထၿပီးလွ်င္ ေတာအရပ္သို႔ထြက္ၾကြ၍ ဆုေတာင္း ေတာ္မူ၏။ ၃၆ရွိမုန္ႏွင့္ သူ၏အေပါင္းအေဘာ္တို႔သည္ လိုက္၍ရွာၾကေသာ္၊ ၃၇ကိုယ္ေတာ္ကိုေတြ႔လွ်င္ လူအေပါင္းတို႔သည္  ကိုယ္ေတာ္ကိုရွာၾကပါသည္ဟု ေလွ်ာက္ဆို၏။ ၃၈ကိုယ္ေတာ္ကလည္း ငါသည္ နီးစပ္ေသာ ၿမိဳ႔ရြာတို႔၌ တရား ေဟာျခင္းငွါ သြားၾကကုန္အံ့။ ထိုသို႔အလိုငွါ ငါၾကြလာၿပီဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ၃၉ဂါလိလဲျပည္ အရပ္ရပ္ တရားစရပ္တို႔၌ တရားေဟာလ်က္ နတ္ဆိုးတို႔ကို ႏွင္ထုတ္လ်က္ေနေတာ္မူ၏။

            ၄ဝႏူနာစြဲေသာသူတေယာက္သည္ အထံေတာ္သို႔လာ၍ ဒူးေထာက္လ်က္၊ ကိုယ္ေတာ္အလိုရွိလွ်င္ ကြၽန္ေတာ္ကို သန္႔ရွင္းေစႏိုင္ေတာ္မူသည္ ဟု ေတာင္းပန္ေလ၏။ ၄၁ေယရႈသည္ သနားေသာစိတ္ရွိသျဖင့္ လက္ေတာ္ ကိုဆန္႔၍ ထိုသူကို တို႔လ်က္၊ ငါအလိုရွိ၏။ သန္႔ရွင္းျခင္းသို႔ေရာက္ေစဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ၄၂ထိုသို႔မိန္႔ေတာ္မူသည္ ခဏျခင္းတြင္ ႏူနာေပ်ာက္၍သန္႔ရွင္းျခင္းသို႔ ေရာက္ေလ၏။ ၄၃-၄၄ေယရႈကလည္း၊ သင္သတိျပဳ။ အဘယ္သူအား စကားတခြန္းကိုမွ်မေျပာႏွင့္။ ယဇ္ပေရာဟိတ္ထံသို႔သြား၍ ကိုယ္ကိုျပေလာ့။ သူတပါး၌ သက္ေသျဖစ္ေစျခင္းငွါ သန္႔ရွင္းျခင္းသို႔ေရာက္သည္အတြက္၊  ေမာေရွစီရင္မွာထားေသာ ပူေဇာ္သကၠာကို ဆက္ေလာ့ ဟု ျမစ္တား၍ ခ်က္ျခင္းလႊတ္လိုက္ေတာ္မူ၏။ ၄၅ထိုသူသည္ ထြက္သြား၍ စကားမ်ားေသာအားျဖင့္ ထိုအေၾကာင္းကို အႏွံ႔အျပား ေက်ာ္ေစာေစ၏။ ထိုေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေနာက္တဖန္ၿမိဳ႔ထဲသို႔ ထင္ရွားစြာ မဝင္ရဘဲ၊ ၿမိဳ႔ျပင္ေတာအရပ္၌သာ ေနေတာ္မူ၍ အရပ္ရပ္တို႔မွ အထံေတာ္သို႔ေရာက္လာၾက၏။


 

 

 


 

Mark 1

John the Baptist Prepares the Way

1:2-8 pp—Mt 3:1-11; Lk 3:2-16

1 The beginning of the gospel about Jesus Christ, the Son of God.

2 It is written in Isaiah the prophet: “I will send my messenger ahead of you, who will prepare your way”—
3 “a voice of one calling in the desert, ‘Prepare the way for the Lord, make straight paths for him.’ ”
4 And so John came, baptizing in the desert region and preaching a baptism of repentance for the forgiveness of sins.
5 The whole Judean countryside and all the people of Jerusalem went out to him. Confessing their sins, they were baptized by him in the Jordan River.
6 John wore clothing made of camel’s hair, with a leather belt around his waist, and he ate locusts and wild honey.
7 And this was his message: “After me will come one more powerful than I, the thongs of whose sandals I am not worthy to stoop down and untie.
8 I baptize you with water, but he will baptize you with the Holy Spirit.”

The Baptism and Temptation of Jesus

1:9-11 pp—Mt 3:13-17; Lk 3:21, 22 1:12, 13 pp—Mt 4:1-11; Lk 4:1-13

9 At that time Jesus came from Nazareth in Galilee and was baptized by John in the Jordan.
10 As Jesus was coming up out of the water, he saw heaven being torn open and the Spirit descending on him like a dove.
11 And a voice came from heaven: “You are my Son, whom I love; with you I am well pleased.”
12 At once the Spirit sent him out into the desert,
13 and he was in the desert forty days, being tempted by Satan. He was with the wild animals, and angels attended him.

The Calling of the First Disciples

1:16-20 pp—Mt 4:18-22; Lk 5:2-11; Jn 1:35-42

14 After John was put in prison, Jesus went into Galilee, proclaiming the good news of God.
15 “The time has come,”he said. “The kingdom of God is near. Repent and believe the good news!”
16 As Jesus walked beside the Sea of Galilee, he saw Simon and his brother Andrew casting a net into the lake, for they were fishermen.
17 “Come, follow me,” Jesus said, “and I will make you fishers of men.”
18 At once they left their nets and followed him.
19 When he had gone a little farther, he saw James son of Zebedee and his brother John in a boat, preparing their nets.
20 Without delay he called them, and they left their father Zebedee in the boat with the hired men and followed him.

Jesus Drives Out an Evil Spirit

1:21-28 pp—Lk 4:31-37

21 They went to Capernaum, and when the Sabbath came, Jesus went into the synagogue and began to teach.
22 The people were amazed at his teaching, because he taught them as one who had authority, not as the teachers of the law.
23 Just then a man in their synagogue who was possessed by an evil spirit cried out,
24 “What do you want with us, Jesus of Nazareth? Have you come to destroy us? I know who you are—the Holy One of God!”
25 “Be quiet!” said Jesus sternly. “Come out of him!”
26 The evil spirit shook the man violently and came out of him with a shriek.
27 The people were all so amazed that they asked each other, “What is this? A new teaching—and with authority! He even gives orders to evil spirits and they obey him.”
28 News about him spread quickly over the whole region of Galilee.

Jesus Heals Many

1:29-31 pp—Mt 8:14, 15; Lk 4:38, 39 1:32-34 pp—Mt 8:16, 17; Lk 4:40, 41

29 As soon as they left the synagogue, they went with James and John to the home of Simon and Andrew.
30 Simon’s mother-in-law was in bed with a fever, and they told Jesus about her.
31 So he went to her, took her hand and helped her up. The fever left her and she began to wait on them.
32 That evening after sunset the people brought to Jesus all the sick and demon-possessed.
33 The whole town gathered at the door,
34 and Jesus healed many who had various diseases. He also drove out many demons, but he would not let the demons speak because they knew who he was.

Jesus Prays in a Solitary Place

1:35-38 pp—Lk 4:42, 43

35 Very early in the morning, while it was still dark, Jesus got up, left the house and went off to a solitary place, where he prayed.
36 Simon and his companions went to look for him,
37 and when they found him, they exclaimed: “Everyone is looking for you!”
38 Jesus replied, “Let us go somewhere else—to the nearby villages—so I can preach there also. That is why I have come.”
39 So he traveled throughout Galilee, preaching in their synagogues and driving out demons.

A Man With Leprosy

1:40-44 pp—Mt 8:2-4; Lk 5:12-14

40 A man with leprosy came to him and begged him on his knees, “If you are willing, you can make me clean.”
41 Filled with compassion, Jesus reached out his hand and touched the man. “I am willing,” he said. “Be clean!”
42 Immediately the leprosy left him and he was cured.
43 Jesus sent him away at once with a strong warning:
44 “See that you don’t tell this to anyone. But go, show yourself to the priest and offer the sacrifices that Moses commanded for your cleansing, as a testimony to them.”
45 Instead he went out and began to talk freely, spreading the news. As a result, Jesus could no longer enter a town openly but stayed outside in lonely places. Yet the people still came to him from everywhere.